Święci i błogosławieni bliscy naszej wspólnocie
Historia Zakonu Norbertańskiego to nie tylko dzieje klasztorów i wspólnot, ale przede wszystkim historia ludzi, którzy poprzez swoje życie odpowiedzieli na Boże wezwanie.
Szczególne miejsce zajmuje w niej św. Norbert z Xanten – założyciel Zakonu Premonstratensów, którego duchowe dziedzictwo od wieków kształtuje życie norbertanów i norbertanek. Jego umiłowanie Eucharystii, troska o jedność Kościoła, życie wspólnotowe i pragnienie odnowy pozostają fundamentami duchowości Zakonu.
Są nam również szczególnie bliskie kobiety, które realizowały norbertańskie powołanie właśnie tutaj, w Krakowie: bł. Bronisława, związana ze wspólnotą zwierzyniecką od XIII wieku, oraz Służebnica Boża s. Emilia Podoska, norbertanka, nauczycielka i mistrzyni nowicjatu żyjąca w XIX wieku.
Dzielą je stulecia, ale łączy jedno: pragnienie życia blisko Boga, zakorzenienie w modlitwie i służba drugiemu człowiekowi. Ich historie pokazują, że świętość realizuje się w konkretnym czasie i konkretnych okolicznościach - poprzez wierność powołaniu, codzienną pracę, modlitwę, służbę i zawierzenie Bogu.
Święty Norbert – założyciel Zakonu
Święty Norbert z Xanten przeszedł drogę głębokiego nawrócenia, która całkowicie odmieniła jego życie. Z człowieka związanego z cesarskim dworem stał się wędrownym kaznodzieją i gorliwym głosicielem Ewangelii. W 1120 roku założył wspólnotę w Prémontré we Francji, dając początek Zakonowi Premonstratensów. Jego duchowość wyróżniały szczególne umiłowanie Eucharystii, wierność Kościołowi, życie wspólnotowe według Reguły św. Augustyna oraz gorliwość apostolska.
Dla Norbertanek pozostaje Ojcem Zakonu i przewodnikiem na drodze powołania. Jego uroczystość przypada na 6 czerwca.
Błogosławiona Bronisława – nasza Siostra
Błogosławiona Bronisława jest szczególnie bliska Norbertankom. Jako młoda kobieta wstąpiła do klasztoru norbertanek na krakowskim Zwierzyńcu. Jej życie przypadło na niezwykle trudny okres – najazd tatarski, epidemie i walki o Kraków. W tych doświadczeniach łączyła głęboką modlitwę z troską o potrzebujących.
Zmarła 29 sierpnia 1259 roku. Jej kult rozwijał się przez kolejne stulecia, a w 1839 roku został oficjalnie zatwierdzony. Święto bł. Bronisławy obchodzone jest 1 września. W naszym klasztorze w każdy wtorek odprawiamy również nieustanną nowennę w powierzanych intencjach oraz o kanonizację bł. Bronisławy.
Służebnica Boża s. Emilia Podoska
Siostra Emilia Podoska, w zakonie s. Aurelia, wstąpiła do klasztoru Norbertanek na krakowskim Zwierzyńcu w 1870 roku. Była nauczycielką, kierowała szkołą klasztorną, a następnie została mistrzynią nowicjatu.
Jej duchowość była głęboko zakorzeniona w Chrystusie i Eucharystii. Łączyła życie modlitwy z pracą, wychowaniem młodych ludzi i służbą wspólnocie. Swoje życie i cierpienie ofiarowała za odnowę Zakonu Norbertańskiego. Zmarła 22 maja 1889 roku. W Krakowie organizujemy w maju nowennę Mszy Świętych o jej beatyfikację – w zeszłym roku (2026) odbywała się ona od 14 do 22 maja.
Duchowe dziedzictwo, które trwa
Święty Norbert, błogosławiona Bronisława i Służebnica Boża s. Emilia Podoska żyli w różnych epokach i stawali przed różnymi wyzwaniami. Każde z nich na swój sposób pokazuje jednak, że życie oddane Bogu może łączyć modlitwę z działaniem, kontemplację ze służbą, a osobiste powołanie z troską o wspólnotę i Kościół.
Ich życie pozostaje dla nas nie tylko częścią historii Zakonu. Jest dziedzictwem, do którego powracamy i z którego czerpiemy także dzisiaj.